*SPOILERS*

Er zijn maar weinig spellen gemaakt die zich in de eerste wereldoorlog afspelen. Volgens mij is EA zelfs de eerste grote studio die met Battlefield 1 dit onderwerp aansnijdt. Een slimme zet, want WO I was een verschrikkelijke oorlog. De mensen aan het front leden honger, er heersten continu allerlei nare ziektes en voor het eerst werden er op grote schaal biologische en chemische wapens ingezet. Genoeg ingrediënten om een verdomd goede game mee te maken lijkt me. Maar wellicht juist hierdoor ook lastig. Blijkbaar was de tijd rijp en heeft EA het aangedurfd. Ik heb de demo (helaas op de XBox One) gespeeld en dit is wat ik ervan vind!

Bestel Battlefield 1 hier en steun daarmee een goed doel!

De moord op kroonprins Frans Ferdinand van Oostenrijk-Hongarije wordt vaak als aanleiding van de eerste wereldoorlog genoemd. In werkelijkheid waren er veel meer aanleidingen te benoemen en leek deze moord slechts de druppel. In de aanloop van de oorlog, die in 1914 startte, heerste al veel onrust in de wereld. Economische moeilijkheden en imperialisme, alsmede een wapenwedloop, lagen ten grondslag aan een gruwelijke strijd in Europa. Battlefield 1 heeft de gruwelijkheid van de eerste wereldoorlog omarmt en daarmee een fantastisch spel op de markt gebracht. Ookal heb ik vooralsnog alleen de demo gespeeld, een aantal aspecten van de ellende waar aan het front sprake van was, komen in dat deel van het spel al duidelijk naar voren. Zo zien we een verschroeide aarde, veel doden, gifgas, loopgraven, noem maar op… De volledige single-player campaign van de game, bestaat uit zes story lines. In de demo speel je er twee: Storm of Steel (de proloog) en Through Mud and Blood.

Proloog

De introductie op het spel, Storm of Steel, gooit je onmiddelijk in het diepe. Het einde van de oorlog nadert en Duitsland opent een offinsief in Frankrijk. Je neemt de gedaante aan van verschillende jonge mannen die het op moeten nemen tegen hordes Duitsers. De setting is duister. Alles is nat, het is donker en mistig en wat kan branden, staat in de brand. Als gamer kijk je je ogen uit, het ziet er prachtig uit en je wordt volledig in het spel gezogen. Helaas is het zo hectisch dat je asoluut geen tijd hebt om eens goed om je heen te kijken en te genieten van de hoeveelheid detail, effecten en rijke omgeving. In plaats daarvan probeer je machteloos de Duitsers, die je van alle kanten bestormen, van je af te slaan. Zonder resultaat. Je bent gedoemd dood te gaan. Het zet niet alleen de setting van het spel, maar ook de setting van de oorlog, sterk neer. Je maakt kennis met een aantal wapens, allerlei vijanden en je bestuurt voor het eerst een tank. De epische opzet van de proloog sleurt je dan wel direct mee, toch komen er ook onmiddellijk enkele frustraties boven drijven. Een shooter besturen met een controller heeft sowieso niet mijn voorkeur, maar het wordt door de intense introductie direct duidelijk dat het spelen van Battlefield 1 zeker een aantal “ik gooi mijn controller door het raam” momentjes met zich mee zal brengen. Maar misschien hoort dat ook gewoon een beetje bij het gamen. Hopelijk gaat het me op de PC beter af…

edwards

Eerste story line

Na de indrukwekkende maar korte proloog speel je het verhaal van Danny Edwards. Deze jonge onervaren militair wordt in de door hem nog niet eerder bestuurde tank Black Bess (Bessy), met een onbekende crew richting het front gestuurd. De missie: door de Duitse linie breken om het Franse dorp Cambrai te bereiken, waar een welkomfeest op hen wacht en vrouwen voor ze in de rij zullen staan… Wat volgt is een spannend en geweldadig avontuur. Je begint in een dorp dat vol met vijandelijke artillerie staat. Je baant je een weg door het dorp om stap voor stap de artillerie uit te schakelen, zodat Bessy heelhuids bij het bos aan de andere kant van het dorp uit komt. Maar zodra de missie van start is gegaan neem je eerst even een momentje om van de prachtige graphics te genieten. Het is adembenemend wat EA met de Frostbite engine heeft weten te fabriceren. Een ontzettend rijke omgeving met een prachtig heuvelachtig landschap, unieke huizen, schitterende lichtinval en ga zo maar door. Na een tijdje alles goed tot je genomen te hebben, besluit je – angstig dat het vanaf nu alleen maar minder wordt – toch maar eens met de missie te beginnen. Die angst blijkt onterecht te zijn. Al snel voel je hoe ontzettend realistisch de wereld is ontworpen. Werkelijk alles is reactief. Je merkt of de tank over een harde ondergrond rijdt, of door de modder ploetert. Je botst in al je onervarenheid met Bessy tegen een gebouw en wat blijkt? Tot op de baksteen nauwkeurig breekt de muur. Er valt een boom om doordat er vlakbij een mortier ontploft. Dat is nog maar een snufje van het detail dat de physics engine gekregen heeft. Big thumbs up voor de ontwerpers en ontwikkelaars!

blackbessVerder met de missie. In dit eerste dorp maak je voor het eerst kennis met een van de multiplayer onderdelen: een soort opeenvolgende capture de flags. Om terrein te winnen moet je bepaalde strategische punten in het dorp zien te veroveren. Bij deze punten wappert de vijandelijke vlag. Door in de nabije omgeving stand te houden tegen aanvallen van de Duitsers wordt langzamerhand een geallieerde vlag gehesen en verover je het punt. Een mooie introductie op een van de multiplayer modi, waar je wint door alle vlaggen in een bepaalde tijd te veroveren, of juist door hier stand tegen te houden.

Nadat Bessy het dorp over heeft weten te nemen, wacht haar een hike door de bossen. Edwards leidt te voet de beschadigde tank langs een bospad waaraan een aantal vijandelijke wachtposten liggen. Iedere keer ga je met Edwards een stuk vooruit om de kust veilig te maken. In dit deel van de missie maak je kennis met stealth operaties. Zeker met de controller blijkt het nagenoeg ondoenlijk kampen frontaal aan te vallen. Het is noodzakelijk je vijanden van achter te besluipen, om ze vervolgens met een knuppel uit te schakelen. Na een aantal kampen schoongeveegd te hebben, komt het eind van het bos in zicht. Maar de gehavende Bessy loopt vast en hier krijgen de Duitsers lucht van. Een stormvloed aan vijanden belaagt de tank. Omdat er geen uitweg meer lijkt, besluit de commandant een postduif vrij te laten om een mortieraanval op je coördinaten uit te voeren. Deze zelfmoordscene is fantastisch in een aangrijpende cinematic vastgelegd. Overigens mag je de duif zelf besturen, wat prachtige luchtbeelden van het front met rookpluimen en zeppelins met zich mee brengt. Gelukkig helpt de hand van god een beetje en overleeft Bessy en haar crew (deels) deze mortieraanval. Hierna volgt nog een drietal missies in deze story line, om uiteindelijk met een sterk uitgedunde crew het dorp Cambrai te bereiken. Omdat we alle in het oog springende zaken al besproken hebben, skip ik de rest van deze missies en ga ik over tot mijn vonnis.

Vonnis

Wat de single-player van Battlefield 1 ontzettend goed doet is de speler mee nemen in een aantal korte, maar meeslepende en complete story lines. Dat komt doordat spel en verhaal heel mooi verweven zijn, aan de hand van cinematics en de in-game ervaring. De cinematics zien er niet alleen prachtig uit, het sluit keurig aan op waar je op dat moment in de missie bent. Daarnaast is het filmisch geregiseerd, wat maakt dat je het verhaal ingezogen wordt en verder wilt spelen. Wat betreft de in-game ervaring helpen ten eerste de graphics en ten tweede de physics enorm. Grafisch ziet het er fenomenaal uit. Lichtinval en weerkaatsing zijn prachtig, de omgevingen zijn rijkelijk gevuld met objecten en de designers van EA bewijzen ontzettend veel oog voor detail te hebben. Dat zie je ook terug in de physics engine. Zonder merkbare performance vermindering rij je met je tank door een huisje heen, niet uit pure noodzaak, maar omdat het indrukwekkend realistisch aanvoelt en je zoiets altijd al met een tank hebt willen doen. Tot op de steen nauwkeurig brokkelt het huis af, houten balken versplinteren en als je genoeg je best doet, stort het dak in. Dit geldt niet alleen voor de huizen, werkelijk alles wat je ziet reageert alsof het in het echt gebeurt. Ondanks mijn grote enthousiasme heb ik wel een bezwaar en dat is de besturing. Ik kan er maar niet aan wennen, een high-end shooter spelen met een controler. Battlefield 4 kwam echt in de buurt van een goed speelbare FPS met een controller, maar op de een of andere manier lijkt Battlefield 1 weer een stap terug gedaan te hebben en is een op handen liggende vriendschap tussen mij en de controller weer op losse schroeven gezet. Ondanks het zojuist benoemde minpunt, maken wat mij betreft de cinematics, de graphics en de physics, samen met de setting van de eerste wereldoorlog, Battlefield 1 tot de beste oorlogsshooter die ik ooit gespeeld heb. Ik ga hem absoluut kopen, maar wel voor de PC!