Op 17 november verscheen Planet Coaster, een nieuwe pretpark simulator, daags na RollerCoaster Tycoon World, ook een nieuwe pretpark simulator. Voor de mensen die geen last hebben van paniekaanvallen wanneer ze met onmetelijke (ja, onmetelijk) snelheid naar beneden gieren zijn achtbanen vast hartstikke leuk. Gelukkig is het ook mogelijk om met enige hoogtevrees, sinds de klassieker RollerCoaster Tycoon, zelf een pretpark te bouwen en te runnen. Nog steeds heeft dit genre een trouwe schare fans en zodoende verschenen dit jaar weer twee van zulke games. De reacties op Planet Coaster zijn divers. Wij van de Game Judges hebben de recensies van PC Gamer, IGN en Gamespot tegen elkaar afgezet. Fasten your seatbelts.

PC Gamer 7.5

Jody Macgregor is in zijn recensie zeker niet onverdeeld positief over Planet Coaster. Aanvankelijk gaf hij het spel een zeven maar schroefde het later nog op naar een 7.5. De rode draad in zijn review is dat de game (erg) leuk is om te spelen maar dat de vernieuwing ten opzichte van RollerCoaster Tycoon 3 uitblijft. Mede hierdoor mist het spel uitdaging. Daarnaast zijn twee van de drie gamemodes niet leuk om te doen en zijn de ritjes in de achtbanen minder spectaculair dan in RCT3.

Bestel RollerCoaster Tycoon World hier en steun daarmee een goed doel!

Macgregor begint zijn recensie met een vergelijking met RollerCoaster Tycoon World. Het spel dat een dag voor Planet Coaster het levenslicht zag. Hem valt op dat de fanbase van het genre kiest voor Planet Coaster vanuit nostalgische redenen. Tijdens het artikel merk je dat Macgregor het niet geheel eens met deze opvatting van de achtbanensimulatorgemeenschap (galgjewoord, mag je wel een keer gebruiken).

Er zijn drie verschillende gamemodes in Planet Coaster. Over de eerste, genaamd Career mode, is Macgregor niet echt te spreken. De bedoeling is dat je een verliesmakend pretpark weer uit het slop trekt. De recensist schrijft dat deze mode op zijn best toch voelt alsof je met iemand anders spullen aan het spelen bent. Daarnaast is het irritant dat je het terrein niet kan aanpassen. Enig voordeel van Career mode is dat het inspiratie oplevert voor attracties van je eigen parken.

Die eigen parken kan je onder andere maken in de Sandbox modes. Hier heb je oneindig veel middelen en tijd om alles te maken wat je wil. Onder andere hier kan je naar hartenlust alles customizen:

“If you’re the kind of person who can happily spend hours designing a toilet block this will make you happy.”

Het is echter vooral bij de Challenge mode waar Planet Coaster zijn vruchten afwerpt. Figuurlijk dan. Er komt niet echt fruit uit het spel. De Challenge mode biedt de speler de vertrouwde RolerCoaster Tycoon formule; het vanuit het niets een pretpark opbouwen met aanvankelijk gelimiteerde middelen. Volgens Macgregor is dat echter iets te vertrouwt. Aanvankelijk levert deze modus een zeer voldoenend gevoel aan de gamer. Het is zeer bevredigend wanneer de bezoekers van je park in steeds grotere aantallen en met zichtbaar plezier van je park genieten. Wanneer zij klagen over iets – en dat doen ze over alles – dan smijt je er geld tegen aan totdat het opgelost is. Op den duur zorgt echter het herhalende karakter van dit proces voor verveling.

Daarnaast drijven de editor en de tools je er toe om vooral typische Amerikaanse pretparken te maken – zoals veel citybuilders je Amerikaanse steden laten ontwikkelen – en dat komt de variëteit niet ten goede. Ook is het rijden in de achtbanen minder spectaculair dan bij zijn spirituele voorganger. Macgregor sluit nog wel af met een positieve noot. Inmiddels zijn er in de Steam Workshop al talloze creaties te vinden van gebouwen en attracties.

Macgregor besluit zijn artikel met de volgende woorden:

“[Planet Coaster] is a very good game, but there’s not much here to stop me from wanting to load an old save in RollerCoaster Tycoon 3 instead. “

Klik hier voor de hele recensie.

IGN 8.5

Die ouwe TJ Hafer kan Macgregor wel op zijn muil beuken want eens is hij het niet met de PC Gamer – voor de goede orde, ik ga ervan uit dat ze elkaar niet in elkaar zouden slaan. Hafer vindt Planet Coaster een puik spel waar maar weinig mis mee is. De controls zijn gemakkelijk onder de knie te krijgen, de diversiteit van gebouwen en attracties is schier oneindig en het maken van de achtbanen is puur plezier. Enig noemenswaardig nadeel is dat bij te lange achtbanen de bezoekers er nooit in willen.

Macgregors teleurstelling omwille van de tekortkomingen in vernieuwingen hebben er eventueel voor gezorgd dat hij geen aandacht heeft besteed aan de controls. Het zou ook kunnen dat hij niet echt onder de indruk is van de besturing natuurlijk. In ieder geval, hij noemt ze niet maar Hafer doet dat wel en is er zeer te spreken over. De controls voelen intuïtief aan en hoewel het spel veel opties heeft en soms complex wordt, is de besturing dat niet.

Vooral de Coaster editor kan hem bekoren. Je kan de baan bouwen zoals jezelf wil maar daar kleeft wel een nadeel aan. Elk stuk van de achtbaan heeft drie parameters: fear, naussea en excitment. Dat is in theorie prima maar in praktijk betekent het dat bezoekers experimentele of lange achtbanen geen kans bij hen maken. Er hoeft maar één gedeelte te saai of te misselijkmakend te zijn en de bezoekers mijden de attractie zoals Trump onderbouwde meningen vermijdt.

“[It’s] kind of a bummer when a fantasy roller coaster game’s algorithm punishes you just for going big.”

De mogelijkheden in de parken zijn zeer groot. Vooral door de Steam Workshop zijn er nu al zeer veel verschillende gebouwen en attracties beschikbaar. Door de terrain- en customization tools is kan je het terrein inrichten naar je eigen wensen en je uitleven op verschillende uitvoeringen van allerhande gebouwen. Ook op het economische vlak kan je veel variëren. Je kan namelijk overal een prijskaartje aanhangen en zelfs de salarissen van de schoonmaakploeg bepalen. Maar Planet Coaster is geen economische simulator. Op den duur genereert je park zoveel revenu dat geld geen enkele rol meer speelt.

Het is toch opvallend dat Hafer dit echter geen probleem vindt terwijl Macgregor dit toch duidelijk als een zwakte van spel omschrijft. Daarom geeft Hafer ook een 8,5 en concludeert hij:

“If I were another prominent theme park game coming out this year, suffice to say I’d be pretty.”

Klik hier voor de hele recensie.

Gamespot 9.0

Edmund Tran is een korte recensie zeer lovend over Planet Coaster. De game roept beelden op van pretparken waar jezelf als kind bent geweest. Door het eindeloos tweaken van de parken op macro- en microniveau word je meegesleurd in elk aspect van het spel. Daarnaast is Tran net als Hafer zeer positief over de besturing van het spel. Opvallend is echter dat hij in tegenstelling tot Hafer en Macgregor de Career mode een leuke aanvulling vindt.

De controls voelen zeer intuïtief aan. Er is geen tutorial nodig en die is dan ook niet inbegrepen. Tran schrijft daarnaast nog dat de besturing niet alleen simpel is maar ook een goed gevoel schenkt aan de speler. Met een simpele muisklik en wat combo’s van je keyboard heb je al snel een mooi pad of gebouw liggen. Dat geldt tevens voor het bouwen van de achtbanen. Het spel biedt constant een helpende hand maar geeft je de vrijheid om te doen wat je wil.

“It’s an intuitive process that encourages experimentation without the fear of punishment.”

Ook over het bouwen van gebouwen “from scratch” is Tran te spreken. Het kost dan wel iets meer moeite maar de tijd die je er insteekt is het zeker waard. Mede door de Ealy Acces en het gemak waarmee je eigen creaties kan bouwen zijn er in de Steam Workshop al ruim 44.000 maaksels van eigen hand te vinden.

Aanvankelijk leek ook Tran de Carreer mode totaal niet uitdagend maar daar kwam hij toch op terug. Hij stelt dat door het spelen je het management systeem wel erg goed leert kennen.

“Career map may take more patience than other modes. But it’s satisfying to solve a big problem in a trial by fire, using hard-earned knowledge.”

De mode is uiteindelijk leuk om te doen. Het werkt bevredigend om met minimale middelen het toch te redden.

Wat opvalt aan Trans recensie is zijn zeer positieve beschrijving van het gevoel dat hij krijgt bij het spelen van het spel. Frases als “Planet Coaster is a game full of optimistic, fun-loving character that conjures up fond memories” en “This is a game focused on the positivity that amusement parks can bring, one that fosters even the smallest spark of imagination and creativity”. Zodoende concludeert hij dan ook:

“It’s a game that occupies your thoughts when you’re not playing it, and it’s thoroughly captivating when you are.”

Klik hier voor de hele recensie.

Het vonnis van Judge Sam

Eén 7.5, een 8.0 en een 9.0. Het gemakkelijke vonnis zou zijn: de één van Planet Coaster een top spel de ander vindt het tegenvallen. De vraag is echter, waarom vindt Macgregor de game een kleine teleurstelling terwijl Tran het gevoel heeft dat hij ondergedompeld wordt in euforisch water?

Het antwoord daarop ligt verborgen in de opening van Macgregors review.

“[…]Planet Coaster is definitely a throwback, sharing enough RollerCoaster Tycoon 3 DNA it should come with papers like a pedigree dog. “

De PC Gamer baalt er domweg van dat het spel de kans heeft laten liggen om er meer van te maken. Die teleurstelling is alom aanwezig in recensie met gevolg dat hij zich er niet over heen kan zetten. Natuurlijk benoemt hij wel een aantal positieve aspecten van het spel maar uiteindelijk lijkt Planet Coaster teveel op zijn voorgangers.

Die teleurstelling is evenwel terecht maar zal zeker niet iedereen voelen. Tran en Hafer kunnen beiden genieten van de gameplay en heerlijke besturing zonder het gevoel te hebben dat zij een geüpdate versie van RoalerCoaster Tycoon 3 aan het spelen zijn.

Ik denk dat dit spel genoeg brengt – uitstekende besturing, een uitgebreide community en heerlijke sfeer- om menig potentieel achtbaanbouwer te bekoren. Heb je echter elke simulator op dit gebied al uitgemolken dan is deze editie misschien niet aan jou besteed en wacht je beter totdat hij ergens in de aanbieding is.