Nog een paar nachtjes slapen en het is alweer winter. En bij de winterperiode hoort, zeker wanneer je rond kerst een paar dagen vrij bent, een heerlijk kopje warme chocolademelk en een boekje lezen bij het haardvuur… NOT! Met kerst vlieg je aan een draadje door Gotham city om criminelen vakkundig tot moes te slaan. En je jaagt de moordenaars van je vrouw en kind na, wat uitmunt in een totale genocide van de Russische maffia in New York. Maar natuurlijk mag het zombies afslachten met idiote wapens ook niet ontbreken! In dit artikel bespreek ik drie heerlijke franchises om een met voldoening overgoten kerstperiode te beleven. 

Batman: Arkham

De Batman: Arkham franchise bestaat uit vier games die allen de moeite waard zijn om te spelen. Ondanks dat de spellen erg op elkaar lijken weten de ontwikkelaars toch iedere iteratie voldoende vernieuwing te laten zien op fronten als gameplay, uitbreiding van de open wereld en verhaallijnen. Het origineel, Batman: Arkham Asylum uit 2009, verteld het verhaal van Batman die The Joker gevangen neemt en hem naar Asylum brengt. Echter is dit een vooropgezette val om Batman te belagen. Asylum, de plek in Gotham waar de zieke criminelen behandeld worden, veranderd in deze game in het duistere strijdveld waarin Batman moet zien te overleven. Het tweede deel, Batman: Arkham City uit 2011, is een vervolg op Asylum en speelt zich af in, jaja, Arkham City, een enorme gevangenis die hele vervallen wijken van Gotham bestrijkt. Dit gebied wordt beheerd door dr. Hugo Strange, die de ware identiteit van Batman kent. Allerlei schurken die het op elkaar gemunt hebben, maken Arkham City een gevaarlijk chaotische plek om te vertoeven. Aan Batman de taak om zaken op orde te stellen. Deel drie speelt zich een aantal jaren af voor Arkham Asylum. In Batman: Arkham Origins uit 2013 staat er een prijs op het hoofd van de schurk “Black Mask”. Dit trekt allerlei premiejagers aan. De chaos die dit tot gevolg heeft wordt door een aantal aartsvijanden van Batman uitgebuit, waardoor ze Batman het leven zuur maken. De laatste game van de franchise uit 2015 is Batman: Arkham Knight. In dit deel probeert de Scarecrow Gotham plat te leggen met een angstgas aanval. De Scarecrow weet andere schurken achter zich te scharen om zo in een ultieme poging Batman voor eens en altijd uit te schakelen.

Bestel Batman: Arkham Knight hier en steun daarmee een goed doel!

Het mooist zou natuurlijk zijn om al deze games te spelen, mocht je daar de tijd voor hebben. Iedere game is goed voor minimaal ongeveer 13 uur speelplezier. Ben je een completionist, neem dan een paar dagen extra vakantie of meld je ziek, want dan ben je per spel wel zo’n 25 tot 55 uur bezig! Als je de tijd niet hebt om ze allemaal te spelen, kies dan voor het origineel (Batman: Arkham Asylum) of de laatste (Batman: Arkham Knight). Waarom? Als je het idee hebt dat je toch verslingerd gaat raken aan de franchise, begin dan bij het begin. In de IGN review wordt Arkham Asylum gedoopt tot de beste comic book game ooit (direct nog een reden om voor dit spel te kiezen). Hou er wel rekening mee dat de game uit 2009 komt, dus inmiddels verouderd aan kan voelen en grafisch beduidend achter loopt op games van deze tijd. Toch is het absoluut de moeite waard om deze game te spelen. Zit je niet te wachten op die verouderde touch&feel, speel dan gewoon de laatste iteratie Batman: Arkham Knight. Dit spel ziet er erg goed uit en heeft alle facetten van een complete Batman ervaring, inclusief de Batmobiel!

Batman: Arkham is om twee redenen een absolute aanrader voor de kerstperiode. Kerstmis is het feest van het licht. Donkere dagen worden weer langer, het besef dat de aarde niet vergaat heerst. Kerst is een periode waarin mensen elkaar helpen en iets voor de zwakkeren in de samenleving doen. Dat is precies wat Batman probeert te doen in het duistere Gotham. De stad staat symbool voor alles wat rot en slecht is in onze samenleving en Batman is het lichtpuntje. Daarnaast is de sfeer in de games heerlijk. Het geeft een fantastisch gevoel om als Batman rond te zweven door het besneeuwde Gotham. Je waant je echt in de schoenen van de mooiste superheld die er is!

Max Payne

De eerste twee games uit deze fantastische trilogie zijn misschien wel mijn favoriete singleplayer shooters. Ook deel drie is een topper, maar heeft een beduidend andere setting en sfeer. Deel één uit 2001 was alleen al om het introduceren van Bullet Time een instant classic. Dit in slow motion vijanden neerknallen gaf een heerlijk nieuw gameplay element, welke in geen andere game ooit geëvenaard is. In deze topper speel je de agent Max Payne die zijn vrouw en kind verliest, na een drugsgerelateerde inbraak. Hierna stapt hij over naar de DEA en wordt undercover geplaatst. Nadat een collega van Max wordt vermoord, waar hij de schuld van krijgt, wordt Max zowel door de maffia als door de politie gezocht. Zonder nog iets te verliezen wijdt Max zijn leven vanaf dan op het wreken van de dood van zijn vrouw, kind en collega. Wat volgt is een gewelddadige zoektocht naar degenen die Max erin hebben geluisd. In Max Payne 2: The Fall of Max Payne uit 2003 is Max 2 jaar na de gebeurtenissen in het eerste deel vrij van alle blaam en werkt weer als DEA agent in New York. Wederom raakt Max verwikkeld in een web van intriges. Om niet de draad van het complexe verhaal kwijt te raken, is het aan te raden alert te zijn tijdens het spelen van de game. In vergelijking met het derde deel, sluiten deel één en twee goed op elkaar aan. Er zijn duidelijke aanknopingspunten in het verhaal en het speelt in dezelfde setting, een winters New York. Max Payne 3 (2012) speelt zich af in het hete Brazilië, alwaar de zelfdestructieve Max na zijn carrière als agent jaren later beschermheer van de stinkend rijke familie Branco is geworden. Wanneer de vrouw van Rodrigo Branco wordt ontvoert gaat Max achter de kidnappers aan en raakt verzeild in een (bijna tot burgeroorlog te bestempelen) strijd tussen verschillende bendes en corrupte agenten en politici.

Bestel Max Payne 3 hier en steun daarmee een goed doel!

De trilogie is heel goed in één keer te spelen. Gemiddeld krijg je per game zo’n tien uur speelplezier op je schoot geworpen. In totaal ben je dus een overzichtelijke 30 uur kwijt om de trilogie te voltooien. Mijn advies is dan ook om gewoon voor de volledigheid de hele trilogie te spelen. Als je dat niet van plan bent, dan is Max Payne 3 prima los te spelen, het ziet er grafisch goed uit en heeft een gameplay van deze tijd. Het verhaal is, op een aantal knipogen naar het verleden na, volledig losstaand van zijn voorgangers. Toch zou ik eerder voor deel één en/of twee kiezen. Deel twee is minder goed op zichzelf te spelen qua verhaal. Dus begin dan sowieso bij het eerste spel. Ja, grafisch ziet het er voor deze tijd bijna lachwekkend uit en de gameplay is wel wat verouderd, maar de duistere setting van beide games geven een heerlijk kerstsfeertje (tenzij je kerst associeert met gezellig op de thee gaan bij je schoonouders).

Het jagen op criminelen in een winters New York maakt Max Payne een heerlijk alternatief voor als je geen geld hebt om een ticket te kopen en kerstmis in New York door te brengen. Tegelijkertijd geeft het spelen van Max Payne je het idee alsof je een spannend boek aan het lezen bent. Dus als je op de middelbare school zit en je moet van je lerares Engels van 62 na de vakantie nog een boekverslag inleveren, speel dan deze game, type alle graphic novel tussenstukjes over en je lerares zal geloven dat je een boek hebt gelezen! Maar even zonder geouwehoer (hint richting de lerares): Max Payne heeft een ijzersterk en meeslepend verhaal, een fantastische sfeer en natuurlijk Bullet Time!

Dead Rising

De Dead Rising franchise bestaat inmiddels uit vier delen. In Dead Rising speel je fotograaf Frank West. Hij is op zoek naar zijn “story-of-a-lifetime” moment. Frank komt met een helikopter aan in het stadje Willamette, alwaar hij een rel op straat gadeslaat. Hij realiseert zich dat hier meer aan de hand is en laat zich bij het winkelcentrum droppen om te achterhalen wat er achter deze zombie-outbreak schuilt. In Dead Rising 2 ben je de motorcross kampioen Chuck Greene. Zijn dochter heeft medicijnen nodig voor het onderdrukken van het zombievirus. Om dit te kunnen betalen is Chuck in Fortune City om deel te nemen aan “Terror is Reality”, een evenement waar de deelnemers het tegen zombies opnemen. Wanneer het mis gaat, stroomt Fortune City over met zombies, waar Chuck verantwoordelijk voor wordt gehouden. Aan hem de taak om zijn onschuld te bewijzen. In deel drie zijn er door een misverstand gevangen zombies vrijgelaten in de stad Los Perdidos. De zombies brengen het voortbestaan van het bijna uitgeroeide menselijk ras in gevaar. Om dit te voorkomen wil men de stad volledig wegvagen met een bom. Je speelt in dit deel de jonge monteur Nick Ramos. Je taak is om Nick heelhuids de stad te laten ontvluchten… Tot slot hebben de makers van deel 4 goed opgelet tijdens de lessen CKV: eindig met je verhaal waar je eindigt, cyclisch heet dat. In dit laatste deel keer je met Frank West namelijk terug naar Willamette tijdens kerst. Frank is erachter gekomen dat het winkelcentrum ingezet wordt voor onderzoek naar de zombies, met als gevolg dat het mutatieremmende medicijn niet meer werkt bij een beet van deze zombies…

Bestel Dead Rising 4 hier en steun daarmee een goed doel!

Alleen al zonder de uitbreidingen heb je wel een kerstvakantietje nodig om alle delen van Dead Rising te spelen. Om de eerste drie games helemaal uit te spelen heb je per deel al tussen de 40 en 50 uur nodig, al zit je voor de main storyline op ongeveer 20 uur per spel. Over Dead Rising 4 doe je ongeveer 25 uur, of voor alleen main iets meer dan 15 uur. Deze laatste is dus iets beter te behappen. Ik denk namelijk dat het wat veel is om alle Dead Rising games achter elkaar te spelen. Bovendien speelt deel 4 zich rond de kerstperiode af, dus pik je in dit spel ook nog wat van de kerstsfeer mee. Het verhaal van Dead Rising 4 is weliswaar een vervolg op het eerste deel, maar is prima te spelen zonder de voorganger(s) gespeeld te hebben. Er zijn referenties naar het eerste deel, maar dat merk je niet als je de Dead Rising niet gespeeld hebt. Mijn advies is om Dead Rising 4 te spelen en als er nog tijd over is, kijk dan of je nog zin hebt in de andere delen. En anders pak je natuurlijk één van de bovenstaande franchises op!

Dead Rising is een originele gameserie die naast speelplezier ook humor in deze donkere dagen rondom kerstmis brengt. Het is een waar genot om in een winkelcentrum met een gekke hoed op je kop en een bowlingbal in je hand zombies kapot te maken, of met een idioot opgevoerde tractor hordes zombies tot moes te verpulveren. De Dead Rising games speel je met een brede glimlach op je gezicht, omdat je in een lugubere setting met de meest idiote wapens je sores kan botvieren op die nare geïnfecteerde manager die je een promotie door de neus heeft geboord! Iedereen een heerlijk rood kerstfeest toegewenst!