Op 28 oktober verscheen Titanfall 2, de opvolger van, jawel, Titanfall. Het origineel was een FPS waarin het mogelijk was in de huid te kruipen van een mech; een Titan. De ontwikkelaar, Respawn – gevormd door ‘verbannen’ programmeurs van Infinity Ward (Call of Duty) – wilde een razendsnelle shooter neerzetten die volledig gefocust was op multiplayer. Hoewel het in sommige opzichten een baanbrekend spel was kwamen de recensiescores veelal niet verder dan gematigd positief. Dus besloot Respawn het in 2016 nog een keer te proberen, dit keer wel met een singleplayer campagne. De speler kruipt in de huid van Jack Cooper en die vervolgens weer in zijn Titan, BT-7274. De meeste reviews zijn lovend maar er zijn valide kritieken op het spel. De Game Judges zijn zo vriendelijk geweest drie recensies van toonaangevende sites te vergelijken. Wat vonden de reviewers van PC Gamer, Polygon en Gamespot nu eigenlijk van het spel?

PC Gamer 9.1.

Chris Thursten is lyrisch over het spel. Het enthousiasme druipt van zijn recensie. Zowel de singleplayer campaign als het multiplayergeweld scheren hoge toppen. De gameplay is uniek en van een bijzonder hoog niveau, De gevechten zijn buitengewoon goed en de campaign is intens. Het enige waar Thursten niet in superlatieven over spreekt is het verhaal, dat hij als behoorlijk omschrijft.

Singleplayer

Er zit een hoofdstuk in de campaign die zo tot de verbeelding spreekt, volgens Thursten, dat het alles weg heeft van een klassieker; vergelijkbaar met Half-Life 2’s We Don’t Go To Ravenholm. Maar zelfs tijdens de de mindere momenten is Titanfall 2 een ‘very good shooter with very big robots’. De campaign is kort maar zeer intens. Aan het begin van een level wordt er iets nieuws aangeboden – een nieuwe move of wapen – en dat moet je vervolgens toepassen.

Dat ‘toepassen’ is waar Titanfall 2 in uitblinkt, want Thursten is als een festivalganger aan XTC die zijn gevoelens uit aan zijn beste vriend wanneer hij het over de gameplay van het spel heeft. De game gaat zeer snel en double jumps, wall runs en slides volgen elkaar in zeer rap tempo op. Het schieten en de zeer toffe melee zijn vaak de kers op de taart.

Bestel Titanfall 2 hier en steun daarmee een goed doel!

“Shooting is a form of punctuation in Titanfall—it’s through movement that you really express yourself, to the point that resorting to boring old running on the ground can feel like failure”

Thursten schrijft zodoende dat het ombrengen van je tegenstanders erg bevredigend is. Genuanceerd gezegd kan de singleplayer campaign hem bekoren, alleen het verhaal is niet buitengewoon goed. Prima voor een action shooter, maar niet uitmuntend.

Multiplayer

Ook wanneer Thursten het multiplayer gedeelte bespreekt lijkt hij op een cokeverslaafde in Colombia; buitengewoon lyrisch. Het netwerkgeweld lijkt op deel 1 maar is veel beter uitgewerkt. De verschillende type mechs, de minions die uit de lucht komen vallen (vandaar de titel) en het free running gedeelte zijn wederom allemaal aanwezig maar door beter level design en de uitmuntende gameplay voelt alles veel plezierig aan.

Daarnaast is teamplay een belangrijker aspect geworden. Het is mogelijk om via een ‘rodeo’ actie boven op een vijandelijke Titan springen, zijn accu eruit trekken en deze in je eigen mech of die van een teamgenoot te plaatsen, zodat zijn ‘health’ weer optimaal is. Zo heeft Thursten andermaal het leven van een makker gered. De combinatie van teamplay, level design en gameplay verzorgen veel onvergetelijke en epische momenten waarin je jezelf een held waant. Tevens durft Respawn het aan om Capture the Flag te herintroduceren, tegen de de huidige culturele stroming in, en dat kan Thursten bekoren.

Ook over het multiplayer aspect is deze reviewer dus meer dan te spreken. Over de game als geheel concludeert hij:

“This is a game that takes some of the most familiar vocabulary in this hobby—run, jump, shoot, spaceship, robot, alien dog—and finds ways to surprise you with each. When it comes down to it, that’s what Titanfall 2 deserves to be remembered for.”

Klik hier voor de hele recensie.

titanfall-1

Polygon 7.0

Zo positief als Thursten was over Titanfall 2 zo gematigd is Arthur Gies in zijn oordeel. De singleplayer campaign valt tegen, het verhaal is slap en de karakters zijn eendimensionaal. Respawn voert bij de multiplayer allemaal veranderingen door ten opzichte van het origineel maar Gies betwijfelt of het spel daardoor beter wordt. Alleen over de vloeiende gameplay is ook Gies zeer lovend.

Singleplayer

De toon in Gies’ recensie wordt gekleurd door teleurstelling. Zo vindt hij het verhaal erg tegenvallen. Het is namelijk niet duidelijk waarom bepaalde gebeurtenissen zich afspelen, zeker niet wanneer je deel één niet hebt gespeeld. Respawn gaat er vanuit dat de speler een bepaalde kennis van de wereld heeft die de speler echter niet kan hebben. Daarnaast zijn de karakters erg vlak en zijn hun namen behoorlijk corny en cliché , zoals Blisk of General Marder. Het enige dat enigszins een degelijk niveau haalt, is de speelvolle relatie tussen Jack en BT. Over het verhaal schrijft Gies:

“Titanfall 2 is very obviously hoping for competent meat and potatoes rather than a bold recipe that you haven’t seen before.”

Wat betreft de gameplay is Geis bijna net zo lyrisch als de labradorpup Thursten. Het spel verloopt vloeiend, er is veel mogelijk maar de besturing wordt nooit te complex. De bewegingen zijn organisch, snel en mooi. De feel van het spel doet denken aan Call of Duty en dat bedoelt Gies positief.

“[Shooting] in Titanfall 2 feels as close to liquid motion as I’ve played in an action game”.

Toch ervaart hij het uitspelen van de campaign als een klus. De AI gedraagt zich als een idioot, de encounters tussen speler en NPC’ers en tegenstanders voelen onlogisch en de levels zijn te groot. Hierdoor zit je vaak van een afstandje op makke vijanden te schieten, die zich gedragen als Target dummies. Dus, concludeert Gies, dat het shooter aspect eigenlijk tegenvalt en juist wanneer je geen tegenstanders hebt de gameplay uitblinkt.

Multiplayer

Gies is aanvankelijk wel te spreken over de multiplayer. De gameplay en het oproepen van titans uit de lucht maken het spel uniek. De veranderingen die Respawn heeft doorgevoerd na deel één zijn echter lang niet allemaal verbeteringen. De nieuwe skills en upgrades, zoals het cloaking systeem of de grappling hook leiden tot meer tactiek maar hebben ook duidelijk hun nadelen.

“This leads to more overall variety in tactical options and problems to deal with, though, some just feel cheap — especially the active cloaking, which indulges in the worst sniper camping behavior I’ve seen in a shooter in ages.”

Daarnaast vindt Gies het stelen van de accu van een vijandelijke titan middels de ‘rodeo’ actie een symptoom van wederom een zwakte in het spel. De Titan vs. Titan gevechten laten je meestal zwaar beschadigd achter, er is echter geen manier om je health op te krikken behalve het stelen van een accu. Het is opvallend dat Gies de rodeo als een zwakte ziet terwijl Thursten dit concept zo fantastisch vond. De ene chagrijn’t over het health systeem terwijl de ander er epische momenten door beleefd.

Over het multiplayer gedeelte besluit Geis dat het nog steeds leuk is om te doen maar over de gehele linie valt het spel toch tegen:

“Titanfall 2 throws the series’ dynamics off enough to make for something that just doesn’t quite click together as well as it did before.”

Klik hier voor de hele recensie.

titanfall-2

Gamespot 9.0

De beoordeling wordt tot nu toe gevormd door één zeer lovende recensie en één die niet verder komt dan redelijk. Wat zal de derde recensie inhouden? Spannend! Nou, Mike Mahardy van Gamespot, zijn cijfer sluit aan bij de enthousiasteling Thursten – maar dat had je natuurlijk allang kunnen zien. Desondanks reviewt hij niet als een cartoonkarakter met uitgepopte ogen en opengesperde mond met buitenhangende tong. De gameplay is fantastisch, de multiplayer is heerlijk, de campaign is goed opgebouwd maar het verhaal laat duidelijk te wensen over.

Singlepayer

Laten we dan maar meteen met het narratieve aspect beginnen. Het verhaal is domweg slecht volgens Mahardy. De karakters zitten niet goed in elkaar, vooral de slechteriken acteren over de top. Daarnaast is de humor, welke juist Gies nog als enig lichtpuntje van het verhaal zag, op zijn best zeer matig maar meestal toch zwaar onder de maat.

Dat wil niet zeggen dat de singleplayer te wensen overlaat. Want waar het narratief dan grove steken laat vallen daar is de opbouw van de campaign zeer goed. Het spel begint enigszins langzaam maar gaat steeds sneller en wordt almaar intenser.

Daarnaast is uiteraard Mahardy ook behoorlijk lyrisch over de gameplay. De verschillende Ttian loadouts – de skills die ze hebben – waar je tussen kan switchen tijdens de gevechten geven extra dynamiek. De besturing voelt intuïtief en natuurlijk aan, is fluïde en werkt zelfs verkwikkend. Mahardy besluit over de singleplayergameplay:

“Titanfall 2 is frantic and exhilarating.”

Multiplayer

Toch is de game voornamelijk een muliplayerspel. Dat is namelijk waar de combat het best tot zijn recht komt. Want ondanks de bombastische aankleding is Titanfall 2 “a thinking shooter”. Enige planning en tactisch vermogen zijn dus welkom. Dat komt mede omdat elke Titan unieke eigenschappen heeft. Wanneer er eentje op je af komt stormen is het dus van wezenlijk belang dat je weet wat je moet doen. Daarnaast onderschrijft het spel volgens Mahardy het klassieke adagium dat “[each] of the Titans’ abilities are easy to learn, but difficult to master.

Het is echter vooral wanneer Titanfall 2 zijn vloeiende karakter ten toon spreid dat het spel zijn briljante kant laat zien. Dat is bij de gameplay zo, maar ook wanneer de twee verschillende vormen van combat in elkaar overgaan – met mech en zonder. Ook zijn de mappen groter waardoor je niet constant in een vuurgevecht zit en zijn de nieuwe gamemodes puik.

En zo concludeert de Gamespot reviewer:

“Titanfall 2 feels like the game Respawn should have made in 2013. It’s a fantastic sequel. It’s a fluid shooter. It’s a spectacular game.”

Klik hier voor de hele recensie.

titanfall-3

Het vonnis van judge Sam

Twee negens en een zeven. Is het spel nu subliem of lopen dollemans Thursten en Mahardy toch te hard van stapel? Wat zonder twijfel dik gedrukt staat is dat de gameplay uitmuntend is en zelfs zo goed is dat Gies het expliciet en uitdrukkelijk benadrukte in zijn, voor de rest, zeer tamme recensie. Toch ben ik geneigd om eerder de veroordelingen van de Gamespot en PC Gamer te volgen.

Natuurlijk moet je de roze bril van Thursten scheiden van zijn recensie en waarschijnlijk erkennen dat het verhaal behoorlijk zwak is. Maar de vraag die rijst is of dat daadwerkelijk uitmaakt. Titanfall 2 draait om de fluïde gameplay, het hoge tempo, het epische karakter en toffe nieuwe modes. Mijn inziens zoemt Gies teveel in de teleurstellende singleplayer campaign.

En Titanfall 2 draait toch echt om de multiplayer, ondanks de matige humor van Jack Cooper. Ook over de multiplayer was Gies niet één en al lovend maar daar lag het meer aan de details dan de daadwerkelijke, onderliggende mechanismen. Of je bijvoorbeeld de rodeo of cloacking tof vindt ligt eraan wat voor soort gamer je bent en zijn geen voorbeelden van tekortkomingen van een ontwerper.

Dus houd je van rappe shooters, een intuïtieve gameplay, bombastische actie en een beroerd verhaal (grapje), dan is Titanfall 2 zeker jouw spel.