Na al dat Race en Shootergeweld ben je natuurlijk wel in om samen met je maatjes op strategische wijze de computer aan te pakken. Of niet natuurlijk, dat moet jezelf weten. In ieder geval, hier is onze lijst van strategische spellen voor de LAN. Volledig arbitrair en haast willekeurig natuurlijk.

Age of Empires II Gold

Ik speelde vroeger vaak riddertje met mijn broer. Twee stokken (niet onze eigen) fungeerden als zwaarden en daarmee gingen we elkaar te lijf. Het was echter verdomd irritant om twee jaar jonger te zijn. Hij was namelijk twee jaar sterker. Daarom delfde ik meestal het onderspit en wanneer ik dan eens dreigde te winnen dan mikte hij op mijn vingers en liet ik mijn zwaard vallen. Een minne streek. Hij had er ook wel een handje van, wanneer ik even weg was om over mijn zwaard te pissen. Wanneer ik vervolgens terugkwam en mijn zwaard oppakte zaten mijn handen onder de pis. Hahahaha, nou. Dus ik weet wel een beetje hoe de middeleeuwen aanvoelen. Je wordt vernederd, je handen zitten onder de pis en het stinkt. Daarom was ik ook zo goed in Age of Empires II.

Bestel Age of Empires 3 hier en steun daarmee een goed doel!

Nou ja goed, met de singleplayer campaigns kon ik niet zo goed uit de voeten. Ik vond het veel te leuk om gewoon een middeleeuws stadje op te bouwen. Ik denk dat ik verlangde naar Anno 1492 voordat het uit was (omgekeerde nostalgie om nostalgische redenen). Nadat ik meermaals was vernederd door de AI (op de gemakkelijkste stand, voelt toch als pis aan je handen) heb ik het spel jarenlang links laten liggen.

Tot een zekere LAN-party drie jaar geleden. Samen met een vriend, laten we hem Bertus Struik noemen, ging ik de AI te lijf. Nadat ik eindelijk eens van de computer won bleef het spel doorlopen. Blijkbaar waren we vergeten de Allied Victory aan te zetten. De map bestond uit een groot meer in het midden met aaneengesloten land eromheen. Wij zaten praktisch naast elkaar. Terwijl we nog vrienden waren begon ik mijn kamp te verstevigen met muren en torens. Hij deed dat ook maar alleen aan de kant waar ik mij bevond. Intussen was ik met het grootste gedeelte van mijn troepenmacht om het meer gereden, verklaarde ik hem de oorlog en viel met een klein leger zijn muren aan. Hij liep met zijn totale leger zijn kamp uit, viel mij aan. Ik trok mij terug tot aan mijn eigen muren, waardoor ik de support had van mijn Torens. Tegelijktijdig viel ik zijn kamp van achteren aan, waar dus geen muur stond, en vernietigde ik alle gebouwen. Zelden ben ik erecter geweest nadat ik een multiplayerbattle had gewonnen. Dat voelde zo goed, alsof je over iemands zwaard heen pist. Daarom is Age of Empire II Gold het spelen waard op een LAN-party.

StarCraft

Mijn vriendin, laten we haar Bertus Struik noemen, keek vroeger veel horrorfilms. Ze was zo’n apathische puber die zonder enig gevoel mensen onthoofd, verminkt of compleet vernietigd kon zien worden. Dat heb ik nooit gehad, ik vind horror altijd of heel saai of doodeng en ik vind angst een kut-emotie. Inmiddels is ze een stuk normaler en ze is bang voor een spin in de douche. Hahaha, de schijterd. Maar ze heeft mij ooit verteld dat ze een film heeft gekeken waar een vrouw tanden in haar vagina heeft. En ja, je raadt het al, omdat je ook een nerd bent, ik moet dan meteen denken aan de avatar van de multilisk van het originele StarCraft.

Bestel StarCraft 2 hier en steun daarmee een goed doel!

Het originele StarCraft is één van spellen dat online multiplayer heeft groot gemaakt. Of doordat het eind jaren negentig uitkwam het samenviel met de explosieve groei van het internet was het online zo populair, tis maar hoe je het ziet. In ieder geval, StarCraft was en StarCraft 2 is een piekfijne RTS die ook op een LAN-party niet zal misstaan. De drie schier perfecte uitgebalanceerde rassen transformeren menig multiplayer battle tot een zeer tactische slag wordt.

Het originele StarCraft is inmiddels wel behoorlijk gedateerd. Het kwam uit toen ik 12 werd en de A28 van zand was en seks vies. Mochten je vrienden nu echt hele oude computers hebben dan kan je altijd dus deel één uit de kast trekken, het blijft een plezierige ervaring. Toch zou ik zeggen, kies voor de nieuwste editie. Door de cartooneske stijl van Blizzard is het geen zwaar programma en de gameplay is een stukje soepeler. Of je nu ervaren of onervaren bent, het blijft ontzettend tof om of samen met je vrienden de AI te verpletteren of elkaar te vernederen (toch de hele essentie van een LAN-party.

Company of Heroes

Toen ik dertien was behandelden wij bij geschiedenis het verzet in de Tweede Wereldoorlog. Op de vraag wie van zichzelf dacht in het verzet te gaan ten tijde van de Duitse bezetting stak iedereen zijn hand omhoog. Iedereen, behalve één iemand; laten we hem Bertus Struik noemen. Als onze klas vol matige HAVO-leerlingen representatief was voor de Nederland zou 99% van bevolking in het verzet hebben gezeten en de Duisters geen kans hebben gehad. En dat zou doodzonde zijn. Want als de Blitzkrieg en daaropvolgende militaire gruwel iets positiefs heeft opgeleverd is het wel het corpus aan spellen over de Tweede Wereldoorlog. Daarvoor mogen we het Derde Rijk toch best dankbaar voor zijn.

Bestel Company of Heroes 2 – Ardennes Assault hier en steun daarmee een goed doel!

Een van die games is Company of Heroes, een RTS uit, inmiddels een ver en schimmig verleden, 2006. Ja, dat is behoorlijk oud maar de game was ook wel zeer puik – en het zegt ook wel iets over het povere volume van RTS’en de laatste jaren. Sinds een jaar of drie is er ook een deel 2 maar die is toch met minder gejuich ontvangen dan het origineel. Daarnaast, iedereen op jouw LAN-party kan Company of Heroes draaien. Behalve die ene kneus met een MAC natuurlijk.

Waarom is Company geschikt. Grafisch is het natuurlijk gedateerd maar de Franse dorpjes hebben nog steeds zijn charme. Daarnaast is de gameplay gewoon erg fijn. Het tempo ligt hoog, de kapot geschoten gebouwen gebruik je voor cover en het veroveren van resource point maakt dat je constant bezig bent de frontlinie te verplaatsen. Kortom, je speelt al rap een uur voor je er erg in hebt. Heerlijk voor een LAN feest.

Civilization V

De opkomende zon kleurt de koude lucht paars boven heuvelachtige velden. We wachten al uren gespannen op de marcherende Grieken. Waarom er gevochten wordt kan ik mij niet meer herinneren. De haat regeert al zo lang dat redenen verborgen liggen in de mist van het verleden. De infantristen pielen zenuwachtig aan hun bijlen en de boogschutters testen hun pijlen. En dan verschijnen er ineens een zestal straaljagers, ranks uit de bosjes en in de achtergrond de roodgoude gloed van een nucleaire paddenstoel. Shit, de Grieken zijn al veel verder in hun techtree! Terugtrekken en investeren in onderzoek, jij luie speler, hier sterf ik niet voor.

Bestel Civilization V hier en steun daarmee een goed doel!

Dit is natuurlijk het beeld van een typische moderne veldslag. Als je niet snel genoeg upgraded naar de volgende age dan verlies je cruciale slagen. Doordat de Japanse keizer, laten we hem Bertus Struik noemen, koekjes en thee aan het halen was en zijn broertje ineens door ging spelen (in plaats van het spel op pauze te zetten), en zijn broertje niet bezig was met de techtree hadden de Amerikanen een atoombom en verloren de Japanners de oorlog.

Turnbased spellen lijken aanvankelijk ongeschikt voor een bruisende LAN-party, waar snelheid doorgaans troef is. Maar een goeie LAN-party is als een aangrijpende film. Het tempo van narratief moet wisselend zijn. Juist een vertraging van de gameplay kan een LAN-party leuker en diverser maken. Tussen een potje Serious Sam, wat je toch op instinct speelt, en a2 racer 2 (?) is je hersenen kraken met bijvoorbeeld Civilization V (want die is nog te draaien, het oude riedeltje) een welkome uitdaging.


Red Alert

De dames in veel games zijn vaak schaars gekleed. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk Lara Croft die met weinig kleren en dikke kwarktassen door de jungle stuiterde (inmiddels ziet ze er iets normaler uit). De discussie of er een seksistisch beeld van vrouwen wordt geschetst in videospellen laat ik rusten (dat beeld is er namelijk wel). Het gaat mij nu om het effect op de nerderige, puberjongen. Ja,want dat zijn toch nog steeds bij uitstek de gamers: ja jullie ja, met je acne en je brilletje. Het effect was natuurlijk dat je half stiefel in boxer aan het geilen was op een hoopje pixels. Dat ik hier niet enige in was werd duidelijk uit het stuk op Game Judges van mijn co-auteur Maarten. Zijn gedachten gingen terug naar Tanya van Red Alert. Daar de koffer mee induiken kwam je denk ik wel op een blauw oog en een verstuikte enkel te staan.

Bestel Red Alert 3 hier en steun daarmee een goed doel!

Maar Red Alert is meer dan Tanya. Het is ook Bertus Struik. Nee, dat klopt niet, dat is onzin. Het is een klassieker met heerlijk over de top verhaal. De Russen en de Amerikanen zijn, doordat Hitler door een tijdrijzende wetenschapper is omgebracht, in een compleet geëscaleerde strijd zijn beland. Het is aan de speler om het op zijn Amerikaans of op zijn Russisch (hehe) op te lossen.

Het mooie aan Red Alert is natuurlijk Tanya, de cartooneske stijl en Kain (shit, dat is de verkeerde). Daarnaast is Red Alert 2 een recht toe, recht aan, ik bouw een basis en val jouw aan RTS. Dat betekent dat de meeste leken het spel ook kunnen spelen. En dat is mooi want dan kan jij ze als supergeek verpletteren. Daarnaast, speel je met vrienden die iets betere pc’s voorhanden hebben dan kan je natuurlijk ook gewoon voor Red Alert 3 gaan of andere C&C spellen.Yes Commander!